Βασικά σχόλια επί του Σ/Ν ρύθμισης ασφαλιστικών, φορολογικών και προς ΟΤΑ οφειλών

To Νομοσχέδιο που κατατέθηκε στην Βουλή και αφορά την ρύθμιση ασφαλιστικών, φορολογικών και προς ΟΤΑ οφειλών συμπεριλαμβάνει διατάξεις που αποτελέσαν και προτάσεις της ΓΣΕΒΕΕ, ιδιαίτερα για τις ασφαλιστικές οφειλές.

Επομένως και σε ότι αφορά στις ρυθμίσεις οφειλών προς τα Ασφαλιστικά Ταμεία και τους ΟΤΑ δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε την ικανοποίηση μας και την προσδοκία ότι οι ρυθμίσεις αυτές θα μπορέσουν να απεγκλωβίσουν χιλιάδες συναδέλφους μας που βρέθηκαν σε αδυναμία εξυπηρέτησης των υποχρεώσουν τους λόγω της βαθιάς και παρατεταμένης οικονομικής κρίσης.

Ωστόσο οφείλουμε να εκφράσουμε τον προβληματισμό μας και την αντίθεση μας τόσο για το σκέλος που αφορά τις ρυθμίσεις των φορολογικών οφειλών όσο και για επιμέρους διατάξεις του Σ/Ν που δεν αφορούν ρυθμίσεις οφειλών και δεν αντιλαμβανόμαστε την αναγκαιότητα εισαγωγής τους στον εν λόγω Σ/Ν, χωρίς μάλιστα να έχει προηγηθεί στοιχειώδης διαβούλευση.

Ειδικότερα και όσον αφορά τις διατάξεις για ρύθμιση των φορολογικών οφειλών θεωρούμε ότι ο διαχωρισμός που γίνεται ανάμεσα σε φυσικά πρόσωπα/νομικές οντότητες μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και νομικές οντότητες κερδοσκοπικού χαρακτήρα θα αφήσει χιλιάδες επιχειρήσεις εκτός ρύθμισης. Ο αριθμός των δόσεων που προβλέπονται για αυτές τις περιπτώσεις, αλλά και τα εισοδηματικά κριτήρια που θέτονται, δεδομένου ότι αφορούν τα εισοδήματα του 2017, δημιουργούν προϋποθέσεις αποτυχίας την εν λόγω ρύθμισης κάτι που το έχουμε βιώσει αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια με ανάλογες ρυθμίσεις.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις είναι η έλλειψη ρευστότητας. Η αρχιτεκτονική της συγκεκριμένης ρύθμισης δεν λαμβάνει τον κρίσιμο αυτό παράγοντα για την βιωσιμότητα των επιχειρήσεων υπόψη. Σε αυτό συνηγορεί και το γεγονός ότι η περίοδος ένταξης είναι μόλις 1,5 μήνας, ήτοι μέχρι τις 26/6/2019. Επιπλέον δεν φαίνεται να λαμβάνεται υπόψη ότι κάποιες επιχειρήσεις ενδεχομένως να έχουν πολλαπλές οφειλές (ασφαλιστικές, φορολογικές κλπ) δημιουργώντας τον κίνδυνο να συμπαρασύρει σε μερική αποτυχία και τις άλλες ρυθμίσεις που εισάγονται.

Θεωρούμε ότι εάν οι ρυθμίσεις για τις φορολογικές οφειλές είχαν οικοδομηθεί με την αρχιτεκτονική εκείνων για τις ασφαλιστικές οφειλές θα είχαν δημιουργηθεί ισχυρές προϋποθέσεις για οριστική επίλυση του προβλήματος της υπερχρέωσης των επιχειρήσεων προς το Δημόσιο.

Όσον αφορά επιμέρους διατάξεις που εισάγονται με το Σ/Ν και δεν αφορούν ρυθμίσεις οφειλών επισημαίνουμε τα εξής :

  • Η πρόβλεψη περί ύπαρξης βάσιμου λόγου απόλυσης, δημιουργεί πρόσθετες γραφειοκρατικές υποχρεώσεις στις επιχειρήσεις, χωρίς να παρέχει ουσιαστική πρόσθετη κατοχύρωση στους εργαζόμενους. Αντίθετα μπορεί να οδηγήσει τους εργοδότες να αποφεύγουν να συνάπτουν με το προσωπικό τους συμβάσεις αορίστου χρόνου και να προτιμούν την "εύκολη" λύση της πρόσληψης προσωπικού με συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου.
  • Η πρόβλεψη περί καταχώρησης της ετήσιας κανονικής άδειας στο ΠΣ Εργάνη, έως και μία (1) ώρα μετά την έναρξη πραγματοποίησής της θα δημιουργήσει πρόσθετο γραφειοκρατικό και διοικητικό κόστος συμμόρφωσης στις επιχειρήσεις, χωρίς μάλιστα να παρέχει κάποια επιπρόσθετη κατοχύρωση στους εργαζόμενους.

Στις παραπάνω ρυθμίσεις δεν λαμβάνεται υπόψη ότι το διοικητικό κόστος συμμόρφωσης των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων είναι πολλαπλάσιο σε σχέση με τις μεγάλες επιχειρήσεις καθώς δεν έχουν ούτε οργανωμένα λογιστήρια ούτε και νομικά τμήματα. Με άλλα λόγια γραφειοκρατικοποιείται ασφυκτικά ένα πλαίσιο που σε γενικές γραμμές λειτουργεί ικανοποιητικά και που τελικά εάν υιοθετηθεί θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από αυτά που ευαγγελίζεται ότι θα επιλύσει.